Showing posts with label അനുഭവം. Show all posts
Showing posts with label അനുഭവം. Show all posts

Sunday, September 20, 2009

പുരുഷനാരു മ(തു)ണി കെട്ടും

"നാത്തൂനേ, ആരാ മുത്തുമ്മാന്റെ അടുത്ത്‌?"
കുറേ നേരായല്ലോ തൗതാരവും തേങ്ങലും!.

അതൊരു വി.വി.ഐ.പി യാ..! ഇത്താ..”

“മുത്തുമ്മന്റെ മുന്നിൽ ആരെങ്കിലും ഇത്തോതില്‍ ഇമ്മോഷണലായാൽ ഇന്നു മുഴുവൻ നമുക്കു പണിയാവും.
ആരായാലും പെട്ടെന്നു പറഞ്ഞു വിടാൻ നോക്ക്‌!“
ഞാൻ നാത്തൂനെ ഓർമ്മിപ്പിച്ചു.

"ഇത്താക്കറിയ്യ്യോ.... അതു ദുബൈ ഹൈദ്രൂന്റെ കെട്ട്യോളാ.."
“മുത്തുമ്മാന്റെ ദീനം കാണാൻ വന്നതാ!“

"ആ കോടീശ്വരൻ ദുബൈ ഹൈദ്രൂന്റെ ഭാര്യയോ?" നമ്മുടെ വീട്ടിലോ?“.
“ പടച്ചോനെ ആ കുബേരപത്നിയെ ഒന്നു കാണണമല്ലോ?"

ഞാൻ വിറകു നുള്ളിപ്പെറുക്കുന്നതവിടെയിട്ടു അകത്തേക്കു ഓടാൻ തുടങ്ങുന്നതിനെടെ നാത്തൂൻ എന്റെ കയ്യിനു പിടിച്ചു വലിച്ചവിടെ നിർത്തി.

“അത്രക്ക്‌ ആക്രാന്തം കാട്ടേണ്ട!“.
“ആ പഴയ പ്രതാപം ഒന്നും ഇപ്പഴില്ല“.
“ഇത്ത ദുബൈയിലേക്കു പോയകാലത്തെ സ്ഥിതിയല്ല ഇപ്പോഴവർക്ക്‌.“
“കെട്ട്യോൻ എല്ലാം തൊലഞ്ഞു വീണ്ടും വല്യ മോല്യാരായിരിക്ക്യാ.
ഇപ്പോള്‍ അയാള്‍ക്കു മുഴുവന്‍ സമയ ആത്മീയത, ഭക്തി, ഉപദേശി, പള്ളീയിലെ അന്തേവാസി“.
(മുൻപും അയാളു മോല്യാരായിരുന്നത്രേ. ദുബൈയിലേക്കു കള്ളലോഞ്ചിനു പോയി കോടീശ്വരനാവുന്നതിന്നു മുൻപ്‌!)

ഇപ്പോൾ അതാണു ട്രെൻഡ്‌.
കേസിൽ കുടുങ്ങിയാലും പാപ്പറായാലും ഒരു ഗതിയുമില്ലാതാവുമ്പോൾ നേരെ ആത്മീയവഴിയിലേക്കങ്ങു തിരിഞ്ഞാൽ മതി. വിശ്വാസികൾ എല്ലാം മറക്കും,പൊറുക്കും.
ഭൂതകാലം ചികഞ്ഞിട്ടു കുത്തിനോവിക്കാൻ ആരും വരാതെ അവരു കാത്തോളൂം.
പല ചട്ടമ്പികളും തോന്ന്യാസികളും കുത്തഴിഞ്ഞ ജീവിതത്തിൽ നിന്നു പെട്ടെന്നൊരു ദിനം മനം മാറി സ്വാമിമാരും മോല്യാന്മാരും എല്ലാത്തിനുമുപരി ഉപദേശികള്‍ കൂടിയായി മാറുന്നതു കാണുമ്പോൾ "ഓർമ്മകൾ" ഉള്ളവർക്കു ഉള്ളിൽ ചിരി വരും.
(ഒന്നു ചുഴിഞ്ഞന്വേഷിച്ചാലറിയാം അതിനു ഹേതുവായ ഗുരുതരമായ സാമ്പത്തിക വീഴ്ച. ഇനി ഒരു രക്ഷയുമില്ലെന്നു അത്യവസാനമായി തിരിച്ചറിയുന്നിടത്തു വെച്ചു ഒറ്റ വഴിമാറലാണ്).

ദുബൈ ഹൈദ്രുവിന്നു നാട്ടിൽ നാലഞ്ചു മെർസ്സിഡിസും വീടു നിറച്ചും പണിക്കാരും ഉണ്ടായിരുന്ന ഒരു കാലം ഉണ്ടായിരുന്നു. ഈ അടുത്ത കാലം വരെ!
ലക്ഷങ്ങൾ വെച്ചുള്ള ശീട്ടുകളി.കള്ളുകുടി,പെണ്ണുപിടി എല്ലാം ഒന്നിനോടൊന്നു മത്സരിക്കുന്നവ.

ദുബൈയിൽ നിന്നു തിരിക്കുമ്പോൾ കണക്കില്ലാത്ത സ്വത്തുണ്ടായിരുന്നു.
എല്ലാം തീർത്തതാ. പക്ഷെ ഒറ്റക്കല്ലായിരുന്നുട്ടോ. കൂട്ടിനൊരുപാടാളുണ്ടായിരുന്നു. പക്ഷെ ദൈവം സഹായിച്ചു ഇന്നൊറ്റൊന്നില്ല.
മലയാളസിനിമയിൽ കള്ളുകുടിശീലമുണ്ടായിരുന്ന എല്ലാ നടന്മാരും മലബാറിൽ സുഖവാസത്തിനെത്തിയിരുന്ന വീടായിരുന്നു അത്‌.
ഇന്നു നടന്മാരു പോയിട്ടു നായ്ക്കൾ വരെ ആ വഴിക്കു തിരിഞ്ഞു നോക്കാനില്ല.

മലപ്പുറത്തെ ജനങ്ങൾ മിനറൽ വാട്ടറിനെകുറിച്ചു കേൾക്കുന്നതിന്നു മുന്നേ ആ വീട്ടിലേക്കു കോഴിക്കോട്ടു നിന്നും ആഴ്ച്ചക്കാഴ്ച്ചക്കു ഒരു വണ്ടി നിറച്ചു അതെത്തിയിരുന്നു.
കറന്റ് എന്താണെന്നു കാണാത്ത നാട്ടുകാർ ആദ്യമായി വീടിനുള്ളു തണുപ്പിക്കുന്ന എയർ കണ്ടീഷണർ കണ്ടത്‌ ആ വീട്ടിലായിരുന്നു. അതും ജനറേറ്ററിനു പ്രവർത്തിപ്പിച്ച്‌, ഒന്നും രണ്ടുമല്ല.എല്ലാ മുറിയിലും ഓരോന്ന് എന്ന തോതിൽ.

ഒരു കിലോമീറ്റർ ഫുള്ളി ഫിനിഷ്ഡ്‌ അസ്‌ഫാൾട്ട്‌ റോഡു വേണോ? അതോ റോഡിന്റെ അങ്ങേത്തലവരെ പ്രഥമഘട്ടപണിയായ വലിയ മെറ്റലിട്ടാൽ മതിയോ? എന്ന പഞ്ചായത്തിന്റെ ചോദ്യത്തിനു ഒരു കിലോമീറ്ററിനുള്ളിലുള്ളവരുമാത്രമായിട്ടങ്ങു സുഖിക്കേണ്ട, എല്ലാർക്കും ബോൾഡറു മാത്രമിട്ടാൽ മതിയെന്ന "ഐക്യം" കാണിച്ച നാട്ടിൽ,
ഓറ്റോറിക്ഷക്കും കാറിനും മാത്രം പോയിരുന്ന ഷൂവിട്ട എക്സിക്യൂട്ടിവുകൾ നടന്നുപോലും പോകാനാവാതെ, പുലർച്ച മുതൽ തവളകളെപ്പോലെ ഒരു കല്ലിൽ നിന്നു മറ്റൊരു കല്ലിലേക്കു ചാടി ചാടി നടന്ന കാഴ്ച്ച ഒരുപാടു കാലം കണ്ടവരാണു ഞങ്ങളുടെ നാട്ടുകാർ. അന്നും ആ റോഡിൽ നിന്നു സ്വന്തം ചെലവിൽ വീട്ടിന്റെ മുറ്റത്തേക്കു വരെ ടാറിട്ട റോഡ്‌ ഉണ്ടാക്കിയ അല്‍പ്പനായ ഒരു ധനാഢ്യനായിരുന്നു ദുബൈക്കാരൻ ഹൈദ്രു.

നാത്തൂന്‍ അയാളുടെ ബയോഡാറ്റ പൂര്‍ണ്ണമായി വിളമ്പി.
പിന്നെ,
മുത്തുമ്മാന്റെ മുന്നിലിരുന്നു സെന്റിമെന്റലാവുന്ന ഈ കുചേലപത്നിയെ എന്തെങ്കിലും ഉപായം പറഞ്ഞു മടക്കിയയച്ചില്ലങ്കിൽ ഇന്നു മുഴുവൻ അതു ചിന്തിച്ചുറക്കം നഷ്ടപ്പെടുത്തുന്ന മുത്തുമ്മന്റെ അവസ്ഥയാലോചിച്ചപ്പോൾ അതൊഴിവാക്കാൻ ഒരു ചരടും നടുക്കൊരു മണിയും തന്നു ആ പൂച്ചക്കു കെട്ടാൻ എന്നെത്തന്നെ ഏൽപ്പിച്ചു നാത്തൂൻ.
ഞാൻ ഒച്ചയുണ്ടാക്കാതെ മുത്തുമ്മാന്റെ കിടപ്പുമുറിയിൽ കടന്നു.
അപ്പോൾ കേട്ടത്‌
"എന്റെ ഇമ്മുട്ട്യേ..ഞാൻ എന്താ അന്നോടു പറയ്യ്യാ..!"
“മുൻപൊക്കെ ഔട്ടിംഗിനും,ഷോപ്പിംഗിനും വരുന്നില്ലാന്നും, വന്നാൽ തന്നെ ജീന്‍സും ഹാഫ്‌ പാന്റും ധരിക്കുന്നില്ല എന്നു പറഞ്ഞായിരുന്നു നിത്യവും ചവിട്ടും കുത്തും. മദ്രാസിൽ താമസിക്കുന്ന അന്നു ഹോട്ടലിലെ സിമ്മിംഗ്‌ പൂളിൽ കൂടെ കുളിക്കാനും ബീച്ചില്‍ ബികിനിയിട്ടു കൂടെ നടക്കാനും ചെന്നില്ലന്നു പറഞ്ഞു എന്നെ എത്ര ദിവസം പട്ടിണിക്കിട്ടതാ.
ഇപ്പോളും അതിനൊരു കുറവുമില്ല. ബുർക്ക ധരിക്കുന്നില്ലന്നു പറഞ്ഞാണു ഇപ്പോൾ എന്നും ചവിട്ടും കുത്തും. ജനലിലൂടെയൊന്നബദ്ധത്തിലെങ്ങാനും പുറത്തേക്കു നോക്കിയാൽ ഇന്നു കേൾക്കുന്ന വഴക്കിനൊരു കണക്കുമില്ല.
പെണ്ണിനു വിധിച്ചതെന്നും ഇതു തന്നെ! പക്ഷെ പണ്ടത്തെപ്പോലല്ല ഇപ്പോള്‍ ഞാനും ചിലപ്പോള്‍ മടാള്‍ എടുക്കും ! "

ഞാൻ അകത്തേക്കു വെച്ച കാൽ പിറകോട്ടു തന്നെ വലിച്ചു.
തിരിഞ്ഞു നടന്നു.
കെട്ടാനേൽപ്പിച്ച മണിയും ചരടും നാത്തൂനെ തന്നെ തിരിച്ചേൽപ്പിച്ചു പറഞ്ഞു.

"നാത്തൂനെ..!, ആ പെമ്പെറന്നോളു മുത്തുമ്മാന്റെ മാത്രമല്ല എന്റെയും ഉറക്കം കെടുത്തുമല്ലോ!".

റെഡിമെയ്ഡ്‌ വസ്ത്രശാലക്കു മുന്നിൽ വെച്ച ഡമ്മികളില്‍ ചിലർ ബിക്കിനിയും ബ്രായും മാത്രം ഇടീപ്പിച്ചു ആളുകളെ ആകർഷിച്ചു കടയിലേക്കു കയറ്റുന്നു. മറ്റു ചിലർ മഞ്ഞപ്പിത്തം ബാധിച്ച കണ്ണിലൂടെ മാത്രം നോക്കി എല്ലാം കാമക്കണ്ണാണെന്നു ധരിച്ചു ഡമ്മിയെ ബുർക്കയണിയിച്ചു കെട്ടിപ്പൊതിഞ്ഞു വെക്കുന്നു.
ഇതിനിടയിൽ പെണ്ണിനു താനൊരു ഡമ്മിയല്ലന്നു പറയാനെന്നാണാവുക?.
അവളുടെ വസ്ത്രമേതാണെന്നു തീരുമാനിക്കാനുള്ള അവകാശം എന്നാണു അവൾക്കു സ്വന്തമായി കിട്ടുക!.

Friday, August 21, 2009

മക്കളില്‍ നിന്നു പഠിക്കേണ്ടവ

ഔപചാരിക വിദ്യാഭ്യാസം ഒരു പാടു കൊല്ലം മുന്‍പു നിര്‍ത്തിയ എനിക്കു തുടര്‍വിദ്യാഭ്യാസം വെറും “വായന“യാണ്‌.
മക്കളെ പഠിപ്പിക്കുമ്പോള്‍ ഒരു വീട്ടമ്മ വീണ്ടും വിദ്യാര്‍ത്ഥിനിയാവുകയാണ്‌. നന്നായി പഠിച്ചാലേ മക്കള്‍ക്കു നന്നായി പറഞ്ഞു കൊടുക്കാനാവൂ.
ചുരുക്കത്തില്‍ ഞാനിപ്പോള്‍ വിദ്യാഭ്യാസം നേടുന്നതെന്റെ മക്കളില്‍ നിന്നാണ്‌.

ശാബുവിന്ന് ഒരു നായക്കുട്ടിയെ വളര്‍ത്താന്‍ വലിയ ആഗ്രഹമായിരുന്നു. അവന്റെ ക്ലാസ്സിലെ ഒരു കുട്ടിക്കു വീട്ടില്‍ ഒരു വളര്‍ത്തു നായയുണ്ട്‌. അതിന്റെ പോരിശകള്‍ കേട്ടു കൊതിയായി എന്നെ എന്നും വന്നു ശല്യപ്പെടുത്തിയിരുന്നു.
മലപ്പുറത്തെ മാപ്പിളത്തറവാട്ടുകളില്‍ ഇന്നും പട്ടി വളര്‍ത്തല്‍ ഒരു അയ്‌ബാണ്‌.(സുകൃതക്ഷയം).
നായ നക്കിയാല്‍ വലിയ അശുദ്ധമാണ്‌. അതിനാല്‍ മിക്കവരും ഒരു റിസ്ക്‌ എടുത്തു അതിനെ വളര്‍ത്താറില്ല.
" നായ വേണ്ടാ..!" എന്ന സുഗ്രീവാജ്ഞ ഉപ്പപ്പാന്റെ സുപ്രീം കോടതിയില്‍ നിന്നു വന്നപ്പോള്‍ അവന്റെ ആ ആഗ്രഹം ഞാന്‍ നേരെ അടുപ്പിലേക്കിട്ടു.
എന്നാലും ആ അടുപ്പില്‍ നിന്നിടക്കിടക്കു ചില പൊട്ടലും ചീറ്റലും കേള്‍ക്കാന്‍ തുടങ്ങിയപ്പോള്‍ അതു തീര്‍ക്കാനാണു കഴിഞ്ഞ വെക്കേഷന്‍ സമയത്തു ഞങ്ങള്‍ കോഴിക്കോട്ടു നിന്നു ഒരു ഫിഷ്‌ അക്വേറിയം വാങ്ങിക്കൊണ്ടു വന്നത്‌.

അവനു ആ ഗോള്‍ഡ്‌ ഫിഷുകളെ നല്ല ഇഷ്ടമായി. എപ്പോഴും അവയുടെ കാര്യം നോക്കിയും വെള്ളം മാറ്റിയും, തീറ്റ കൊടുത്തും പരിചരിച്ചു.
അവന്റെ വികൃതിയില്‍ നിന്നും സുകൃതിയിലേക്കുള്ള മാറ്റത്തിലും ടൈം മാനേജ്ന്മെന്റിലുമെല്ലാം ആ അക്വേറിയത്തിനു നല്ല പങ്കുണ്ട്‌.
അക്വേറിയം കണ്ടു ആസ്വദിക്കാനല്ലാതെ പരിചരിക്കാനോ നിരീക്ഷിക്കാനോ ശബിക്കും എനിക്കും ഇടപെടേണ്ടി വന്നിട്ടില്ല,
പക്ഷെ ഇന്നലെ ഉച്ചക്കു യാദൃശ്ചികമായ ഒരു നോട്ടത്തിനിടക്കാണു ഞാന്‍ ശ്രദ്ധിച്ചത്‌. ഗോള്‍ഡ്‌ ഫിഷുകള്‍ രണ്ടും ശ്വാസമെടുക്കാനായി ജലപ്പരപ്പില്‍ പെടാപ്പാടു പെടുന്നു.
ഒന്നു മലന്നാണു നീന്തുന്നത്‌.!
മറ്റേതു ഓക്സിജന്‍ തീര്‍ന്ന മുങ്ങല്‍ വിദഗ്ദനെപ്പോലെ ധൃതിയില്‍ പൊങ്ങി വന്നു ഉപരിതലത്തില്‍ നിന്നു വായുവെടുത്തു വീണ്ടും താഴോട്ടു പോകുന്നു. ക്രമേണ പോക്കു വരവിന്റെ എണ്ണം കുറഞ്ഞു വന്നു.
അതും അധികസമയം നീണ്ടു നിന്നില്ല.
താമസിയാതെ രണ്ടും ചത്തുപോയി.
ഞാന്‍ അവയെ പുറത്തെടുത്തു.
എനിക്കു വല്ലാത്ത പരിഭ്രമമായി. ശാബു സ്കൂള്‍ വിട്ടു വരുമ്പോള്‍ ചത്തമീനുകളെ കണ്ടാല്‍ വല്ലാതെ വിഷമിക്കും. അതിനു മുന്‍പു അവയെ മാറ്റി പുതിയതിനെ ഇടണം.
ഞാന്‍ തൊട്ടടുത്ത വീട്ടിലെ കുട്ടിയെ വിളിച്ചു. നിന്റെ ടാങ്കിലെ ഒരു ജോഡി ഗോള്‍ഡ്‌ ഫിഷിനെ ഉടനെ വേണമെന്നും നീ മഞ്ചേരിയില്‍ നിന്നു പുതിയതു വാങ്ങിക്കൊണ്ടു വന്നോളൂ എന്നും പറഞ്ഞു പൈസ കൊടുത്തു.
അവന്‍ അതുഭുതത്തോടെ ചോദിച്ചു.
"ഇത്താത്താ ഇന്നു രാവിലെ ശബി വാങ്ങിച്ച ആ രണ്ടണ്ണവും ചത്തോ?"

എനിക്കു മനസ്സിലായില്ല.
ഞാന്‍ അവനോടു ചോദിച്ചു.
"എന്താ നീ പറഞ്ഞത്‌. ഇന്നു രാവിലെ ശബി ഗോള്‍ഡ്‌ ഫിഷിനെ വാങ്ങിച്ചോ?"
"എപ്പോള്‍?"
എനിക്കു വിശ്വാസം വന്നില്ല.
"എന്നിട്ടവള്‍ എന്നോടു പറഞ്ഞില്ലല്ലോ".
അവന്‍ പറഞ്ഞു. ഇന്നു സ്കൂളിലേക്കു പോകുന്നതിന്നു മുന്‍പു ഓടി വന്നു അക്വേറിയത്തിലെ ഫിഷ്‌ ചത്തു. ശാബു അറിയുന്നതിന്നു മുന്‍പു വേറെ ഇടണം എന്നു എന്നു പറഞ്ഞപ്പോള്‍ ഞാന്‍ എന്റെ ടാങ്കിലെ ആ രണ്ടു ഫിഷിനേം കൊടുത്തിരുന്നു. അതിനു പകരം ഞാനിപ്പം മഞ്ചേരിയില്‍ നിന്നു ഒരു ജോഡി വാങ്ങി വന്നതേയുള്ളൂ...
ഏതായാലും അതിനെ വേഗം കൊണ്ടു വാ.. കുട്ടികള്‍ സ്കൂള്‍ വിട്ടു വരാറായി. നിനക്കു പിന്നെപ്പോയി രണ്ടു ജോഡി വാങ്ങിച്ചോ ഇന്നാ കാശ്‌ ഞാന്‍ അവനു കുറച്ചു കൂടി കാശു കൊടുത്തവനെ ഓടിച്ചു.
കച്ചവടത്തില്‍ നല്ല ലാഭം കിട്ടിയപ്പോള്‍ അവന്‍ ഓട്ടത്തിന്റെ വേഗം കൂട്ടി.

അന്നേരം ഞാന്‍ ചിന്തയിലാണ്ടു.
എന്തുകൊണ്ടു അവള്‍ അതു എന്നോടു പറഞ്ഞില്ല!.
സ്കൂളില്‍ പോകുന്ന തിരക്കില്‍ മറന്നതാവും. ശരി വന്നിട്ടു തെരക്കാം. ഞാന്‍ അതു വിട്ടു.

അപ്പോഴേക്കും മാനുട്ടി മീനിനെ പിടിച്ചു കൊണ്ടു വന്നു.

ഞാന്‍ അതിനെ ടാങ്കിലേക്കിടുന്നതിനു മുന്‍പൊന്നു കൂടി ചിന്തിച്ചു.
ആ രണ്ടു ജോഡി ഫിഷുകളും പെട്ടെന്നു ചത്തതിനു കാരണമെന്താവും?.
കൂടുതല്‍ നിരീക്ഷണത്തില്‍ നിന്നാണു അതു മനസ്സിലായത്‌. അക്വേറിയത്തില്‍ ഇന്നലെ പുതുതായിവെച്ച ഒരു പ്ലാസിക്‌ ചെടിച്ചെട്ടിയില്‍ നിന്നു ഒരു രാസവസ്തു വെള്ളത്തില്‍ കലരുന്നു. അതു കാരണം വെള്ളം മലിനമായിട്ടാണവ ചാകുന്നത്‌.
ഞാന്‍ ആ ചെടിച്ചട്ടിയും വെള്ളവും മാറ്റി. പുതിയ മത്സ്യത്തെ അതിലിട്ടു.
അവ നല്ല ആരോഗ്യത്തോടെ നീന്തിത്തുടിക്കുന്നതു നോക്കിയിരിക്കേ കുട്ടികള്‍ സ്കൂള്‍ വിട്ടെത്തി.
ശാബു ബാഗു തോളില്‍നിന്നൂരി നേരെ അക്വേറിയത്തിനടുത്തേക്കാണോടിയത്‌. അതിന്റെ പരിചരണത്തില്‍ മുഴുകി.
അവന്‍ ഇന്നലെ ഇട്ട ചെടി അതില്‍ കാണാത്തപ്പോള്‍ അവന്‍ എന്നെ വിളിച്ചു.
ഉമ്മീ ഞാന്‍ ഇതിലിട്ടിരുന്ന കുഞ്ഞു ചെടിച്ചട്ടി ഉമ്മി എന്തിനാ എടുത്തു മാറ്റിയത്‌?
ഈ മീനിനെങ്ങനെയാ കളറു മാറിയത്‌?
ഇവറ്റങ്ങളെ വാലിനു എന്താ പറ്റിയത്‌?
അവനെന്തൊക്കെയോ ചോദ്യങ്ങള്‍ ചോദിക്കാന്‍ തുടങ്ങിയപ്പോള്‍ ശബിക്കു പരിഭ്രമമായി.
അവള്‍ എന്റെ കൈ പിടിച്ചു അടുക്കള ഭാഗത്തേക്കു വലിച്ചു.
ഞാന്‍ എന്തെങ്കിലും ചോദിക്കുന്നതിന്നു മുന്‍പേ അവള്‍ പറഞ്ഞു തുടങ്ങി.
"ഉമ്മീ ക്ഷമിക്കണം!".
"ശാബു ഇന്നു നേരത്തെ സ്കൂളിലേക്കു പോയപ്പോള്‍ എന്നെയാണു തീറ്റയിട്ടു കൊടുക്കാന്‍ ഏല്‍പ്പിച്ചിരുന്നത്‌. രാവിലെ ഞാന്‍ തീറ്റകൊടുത്തതു കൂടിപ്പോയി. രണ്ടു ഗോള്‍ഡു ഫിഷുകളും ചത്തു പോയി. മാനുട്ടിയുടെ അടുത്തുള്ളതു വാങ്ങി പുതിയതിട്ടതാണ്‌. ശാബു തിരിച്ചറിയുമോ ആവോ?
ഉമ്മി അവനോടു പറയരുത്‌. അവ ചത്തു പോയി എന്നറിഞ്ഞാല്‍ അവനു വലിയ വിഷമമാവും. പോയപ്പോള്‍ ഉമ്മിയോടു ഇതു പറയാതിരുന്നതു കാരണം ഇന്നു എനിക്കു തീരെ ക്ലാസ്സില്‍ ശ്രദ്ധിക്കാന്‍ പറ്റിയില്ല".

എനിക്കു എങ്ങനെയാണു അവളെ ആശ്വസിപ്പിക്കേണ്ടതെന്നതറിയാതെ ഒരു നിമിഷം നിന്നു.
പിന്നെ സാവകാശം ഞാന്‍ പറഞ്ഞു.
"ശബി തീറ്റ കൂടുതല്‍ കൊടുത്തിട്ടല്ല അതു ചത്തത്‌. ഇന്നലെ അവന്‍ അക്വേറിയത്തിലിട്ട ആ പ്ലാസ്റ്റിക്‌ ചെടിച്ചട്ടിയില്‍ നിന്നു വെള്ളത്തില്‍ കലര്‍ന്ന രാസവസ്തു കാരണമാണ്‌. നീ വാങ്ങിക്കൊണ്ടു വന്ന രണ്ടണ്ണം വീണ്ടും ചത്തു. ഇതു ഞാന്‍ വീണ്ടും മാനുട്ടിയുടെ അടുത്തുനിന്നും വാങ്ങിച്ചതാണ്‌. മാനുട്ടി എന്നോടു എല്ലാം പറഞ്ഞു".
"വിഷമിക്കേണ്ട"
ഞാന്‍ അവളെ ആശ്വസിപ്പിക്കാന്‍ പഞ്ഞു.
പെട്ടെന്നാണു അവളുടെ പ്രതികണം മാറിയത്!

"ശാബുവിനോട്‌ എല്ലാം പറയണം. അവന്‍ എല്ലാം അറിയട്ടെ. ഇല്ലെങ്കില്‍ വീണ്ടും ആ ചെടിച്ചെട്ടി അവന്‍ അക്വേറിയത്തില്‍ ഇട്ടു വെക്കും".

അവള്‍ എന്നെയും വലിച്ചു കൊണ്ടു ശാബുവിന്റെ അടുത്തേക്കു നടക്കുമ്പോള്‍ ഞാന്‍ ചിന്തിച്ചത്‌ .
മക്കളില്‍ നിന്നു പഠിക്കേണ്ടി വരുന്ന മാതാപിതാക്കളെക്കുറിച്ചായിരുന്നു.
കൌശലവും കരുണയും പുതിയ തലമുറയില്‍ നിന്നഭ്യസിക്കേണ്ടി വരുന്ന പഴയ തലമുറയെ ഓര്‍ത്ത്!
എത്ര അനായാസമായാണവര്‍ സാഹചര്യങ്ങളെ അവര്‍ക്കനുയോജ്യമായ വിധത്തില്‍ വ്യാഖ്യാനിക്കുന്നതും നിര്‍വ്വചിക്കുന്നതും!
ക്ഷിപ്രവേഗത്തില്‍ യുക്ത തീരുമാനങ്ങള്‍ എടുക്കുന്നതും നടപ്പിലാക്കുന്നതും!.